تو از کدامین گوهری؛ که هزاران هزار سایه های شگفت خود را در تو می آویزند و این چگونه تواند بود، که هر سایه ای را صورتی و هر صورتی را طرزی و طرازی دیگر می بینم، و تو تنها یک ذات، و تو تنها یک چیز. اگر آدونیس را وصف کرده اند خطی از جمال تو خوانده اند، و اگر چهره ی هلن را که مجموعه ی زیبایی است، به تمام و کمال ستوده اند، شبهی ناتمام از خیال تو تصویر کرده اند، و اگر از بهار و تابستان سخن گفته اند، این یک سایه ی حسن تو، و ان یک سفره ی احسان توست، و ما تو را در تمامی صورتها می شناسیم، اما در چشم عاشقان وفادار نه هیچ کس به تو ماند و نه تو به هیچ کس مانی.
تقدیم به بهترینم